kaila KAY
kaima KAY
kaimasan pl. kaimasambi STAB
kaimasse KAY
kaimassea KAY
kainen KAYAN/KAYAR
kala KAL
Kalakilya KIL (KAL)
Kalamando KAL, MBAD (MANAD)
Kalamor (żQ? - ˇno S!) KAL
Kalaqendi KAL
kalina KAL
kallo KAL
kalma KAL
kalpa, kalpa- KALPA
kalta- KAL
kalya KAL
kambe KAB
kan- KÁNAT
káne KAN
kanta, kanta- (1) KAT; (2) kanta- KÁNAT (diferentes
significados)
kanya KAN
kar (kard-) KAR
kár (kas-) KAS
karakse KARAK
karin, pasado karne KAR
[karka KARAK] (Cambiado a korko.)
karkane KARAK
[karko KARKA]
karne KARÁN
[karo] KAR
kelma KEL
kelume KEL
kemen (kén) KEM
kemnaro (TAN)
kén (kemen) KEM
kentano TAN
kilya KIL
kirisse KIRIK
kirka KIRIK
kirya KIR
[kópa KOP] (Cambiado a hópa)
korin KOR
korko KORKA (ver KARKA)
kornen - ver koron
korna KOR
koromindo KOR
koron (dat. sg. kornen) KOR
kosta- KOT (KOTH)
kotumo KOT (KOTH)
kotya KOT (KOTH)
kú KU3
ku, kua KŰ
kuile KUY
kuina KUY
kuive KUY
kuivea KUY
kuivie KUY
Kuiviénen KUY
kulda KUL
kulina KUL
kullo KUL
[kulo, kulu] KUL
kuluina KUL
[kuluinn (mala interpretación de *kuluina)] KUL
kuluma KUL
kúma KUM (GAS)
kumbe KUB
kumna KUM
kundu KUNDŰ
kurwe KUR